បើមិនមានទឹកទេនោះ តើកសិករយើងធ្វើស្រែដោយរបៀបណា? កសិករកម្ពុជាយើងភាគច្រើនធ្វើស្រែតែងតែពឹងទៅលើមេឃ គឺពឹងទៅលើទឹកភ្លៀង។ ប្រសិនបើមិនមានភ្លៀងទេនោះ គាត់តែងតែបូមទឹកពីស្រះ ត្រពាំង ឬបឹង ដែលនៅជិតៗនោះ ដើម្បីរដោះគ្រោះមួយគ្រាតូចសិន ហើយប្រសិនបើគ្រោះរាំងស្ងួតមានរយៈពេលវែង នោះគាត់នឹងជួបការលំបាកហើយ។ ម្យ៉ាងទៀត ការធ្វើសឹកតែងត្រូវការស្បៀង (បាយ) ជាសំខាន់ បើមិនមានស្បៀងទេនោះ តើកងទ័ពមានកម្លាំងមកពីណា?
សុភាសិតនេះអប់រំមនុស្សយើង ឲ្យចេះយកអ្វីដែលល្អៗ ដែលជាការណែនាំរបស់គ្រូក្តី របស់រាមច្បងក្តី របស់អ្នកណាម្នាក់ក្តីមកទុកដាក់ក្នុងខ្លួន ហើយមិនត្រូវយកតម្រាប់តាមអ្នកទាំងអស់នោះនូវទង្វើទាំងឡាយណាដែលមិនត្រឹមត្រូវទេ។ ឧទាហរណ៍ បើគ្រូបង្រៀនចំណេះដឹងល្អៗ ត្រូវត្រងត្រាប់ស្តាប់យ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ហើយប្រសិនបើឃើញគ្រូធ្វើអ្វីដែលមិនត្រឹមត្រូវ ដូចជា ជក់បារី សេពគ្រឿងស្រវឹង ជាដើម នោះមិនត្រូវយកតម្រាប់តាមឡើយ។
សុភាសិតនេះមានបំណង អប់រំមនុស្សយើងឲ្យចេះរាប់អាន និងអត់អោនមនុស្សគ្រប់គ្នា មិនប្រកាន់បក្សពួក និងមិនរើសអើង ពិសេសសម្រាប់អ្នកគ្រប់គ្រង។
សុភាសិតនេះមានន័យអប់រំមនុស្សលោកយើង កុំឲ្យត្រង់ពេកត្រូវចេះមើលគ្រប់កាលៈទេសៈ។ រឿងខ្លះដោយសារតែយើងត្រង់ពេក បានធ្វើឲ្យមានផលវិបាកសម្រាប់អ្នកដទៃ ឬក៏អាចគ្រោះថ្នាក់ដល់សង្គមទៀតផង មានន័យថាយើងត្រូវចេះវៀចខ្លះគឺកុំចោលឲ្យសោះ។ ម្យ៉ាងទៀតរឿងមួយចំនួន យើងត្រូវសម្របតាមកាលៈទេសៈ បើក្នុងចំណោម ១០០ នាក់មាន ៩៩ នាក់វៀចទៅហើយ ទោះជាយើងត្រង់ ក៏មិនមានអ្នកជឿដែរ ប្រែទៅជាខុសតែម្នាក់ឯងទៅវិញ។
សុភាសិតនេះ ចាស់បុរាណយើងមានបំណង ចង់អប់រំមនុស្សយើងឲ្យមានចិត្តស្មោះសនៅពេលធ្វើគុណទៅលើអ្នកដទៃ មានន័យថាជួយអ្នកដទៃត្រូវជួយឲ្យអស់ពីចិត្តដោយមិនមាននឹកនាថានឹងទទួលបានសំណងអ្វីពីអ្នកនោះវិញឡើយ។ ម្យ៉ាងទៀតបើអ្នកត្រូវបានគេធ្វើគុណ ឬជួយនោះ មិនត្រូវធ្វើជាមិនដឹងមិនឮ ឬភ្លេចថាអ្វីដែលគេបានជួយនោះឡើយ។
